جهت فرمودهء حضرت صادق عليه السلام : بوسه داده نشود دست احدى مگر دست كسى كه اراده شده باشد به او رسول خدا صلى الله عليه و آله « 1 » و روايت شده بوسيدن حاجى را وقتى كه از حجّ آمده ، تا آن كه فرموده : روايت كرده است شيخ كلينى از ابى حمزه ، از حضرت صادق عليه السلام : « هر كه زيارت كند برادرش را براى حق تعالى ، موكّل گرداند بر او حق تعالى هفتاد هزار ملك كه ندا كنند او را كه : پاكيزه شدى و گوارا باد براى تو بهشت ، « 2 » الخ . « 3 » و علّامهء مجلسى رحمه الله در بحار گفته كه : روايت شده در بعض مؤلّفات اصحاب ما از مُعلّى بن خُنَيس ، كه حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « هر گاه شخصى از برادران مؤمن شما برگردد از زيارت ما يا زيارت قبرهاى ما ، پس او را استقبال كنيد و بر او سلام كنيد و او را تهنيت و مبارك باد بگوييد به آن كرامتى كه خداوند به او عطا فرموده ، كه اگر چنين كنيد ، شما را ثوابى مثل ثواب او خواهد بود و فرو مىگيرد شما را رحمت الهى چنان‌چه او را فرو گرفته است . به درستى كه هر كه زيارت كند ما را ، يا قبرهاى ما را ، البتّه رحمت الهى او را فرو گيرد و گناهانش آمرزيده شود » . « 4 » هشتم در فضيلت كيفيّت زيارت اموات مؤمنين است شيخ عامل كامل ، جعفر بن قولويه در كامل به سند معتبر از عمرو بن عثمان رازى روايت كرده كه گفت : شنيدم از حضرت ابو الحسن اوّل حضرت موسى عليه السلام كه مىفرمود : « هركه قادر نباشد به زيارت ما ، پس زيارت كند صلحا از مواليان ما را ، تا نوشته شود براى او ثواب زيارت ما و كسى كه قادر نباشد بر صله و نيكى به ما ، پس صله و نيكى

--> ( 1 ) ( . ) وسائل الشيعة ( ، ج 8 ، ص 565 ، ح 3 . ) ( 2 ) ( . همان ، ص 328 ، ح 7 . ) ( 3 ) . الدروس الشرعيّه ( ، ج 2 ، ص 18 . ) ( 4 ) ( . ) بحار الأنوار ( ، ج 102 ، ص 302 ، ح 1 . )